H Εστία Μητέρας το Γαλλικό Ινστιτούτο και το Τροφώνιο Ωδείο σας προσκαλούν σε ένα «ταξίδι γνωριμίας με τη Γαλλική Μουσική»
Ξεναγοί οι καθηγητές και οι μαθητές του Τροφώνιου Ωδείου που θα ερμηνεύσουν έργα Γάλλων συνθετών την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010 Ώρα 7.00 μ.μ. αίθουσα Ιωάννας και Αργύρη Κορτέση της Εστίας Μητέρας.
Το Τροφώνιο Ωδείο διοργανώνει σεμινάριο με θέμα: «Μορφολογία και ανάλυση μουσικών έργων από τον 16ο έως τον 20ο αιώνα»
Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στις 22 και 23 Ιανουαρίου από τον συνθέτη και καθηγητή Ανώτερων θεωρητικών Νίκο Καριώτη
Πρόγραμμα σεμιναρίου:
Ανάλυση έργων από τον 16ο αιώνα έως τον 20ο ενδεικτικά συνθέτες. (Παλεστρίνα, Βικτόρια, Μπάχ, Μότσαρτ, Μπετόβεν, Σούμπερτ, Σοπέν ,Ντεμπυσύ, Μπέργκ, Σοστακόβιτς, Μπέλα Μπάρτοκ κ.α)
Θεωρητική προσέγγιση των αναλυτικών συστημάτων των Α.Σέμπεργκ και Χ. Σένκερ
Σχέση της μουσικής ανάλυσης τόσο με την μουσική σύνθεση όσο και με την μουσική ερμηνεία.
Διάρκεια σεμιναρίου : περίπου 8 ώρες
Σάββατο 23Ιανουαρίου : 11.οο - 14.οο και 17.00- 20.00
Κυριακή 24 Ιανουαρίου : 12.οο- 14.οο
Το σεμινάριο απευθύνεται σε καθηγητές μουσικής, σπουδαστές ανώτερων θεωρητικών από 2ο Ειδικό αρμονίας καθώς και σπουδαστές οργάνων από μέση σχολή και πάνω με γνώσεις 2ου υποχρεωτικού αρμονίας. Στο σεμινάριο θα μοιραστούν σημειώσεις και ηχητικό υλικό.
Το σεμινάριο είναι δωρεάν και θα γίνει στο Τροφώνιο Ωδείο ( Μπουφίδου 39 Λιβαδειά)
Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι στις 15 Ιανουαρίου
Πληροφορίες στα τηλέφωνα 2261087570, 2261027437 και 6976861410
Το ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ διοργανώνει συναυλία με Χριστουγεννιάτικες μελωδίες και κάλαντα απο την Ελλάδα και τον κόσμο από μικρές ορχήστρες μαθητών και την παιδική-εφηβική χορωδία του Ωδείου υπο την διεύθυνση του μαέστρου Νίκου Καριώτη . Παρασκευή 18 Δεκεμβρίου 2009, ώρα 8.00μ.μ., αίθουσα εκδηλώσεων του Τροφώνιου Ωδείου, Μπουφίδου 39 Λιβαδειά ,τηλ. 2261087570, 2261027437
Το ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ διοργανώνει ρεσιτάλ κιθάρας με την καταξιωμένη κιθαρίστρια Εύα Φάμπα, το Σάββατο 16 Μαίου 2009 στις 20.30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ
To ρεσιτάλ Kιθάρας της Εύας Φάμπα είναι κατά το ήμισυ αφιερωμένο στην Ισπανική μουσική για κιθάρα και όχι τυχαία, μιας και φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από το θάνατο του Isaac Albeniz & του Francisco Tarrega, 170 χρόνια από το θάνατο του Fernando Sor και 10 από το θάνατο του Joaquin Rodrigo, σπουδαίων συνθετών που δημιούργησαν και στήριξαν την πλούσια μουσική και κιθαριστική παράδοση των Ισπανών.
Επίσης στο δεύτερο μέρος το ρεσιτάλ περιλαμβάνει μουσική του Μάνου Χατζιδάκι (1925-1994) σε μεταγραφή για κιθάρα των Δημ. Φάμπα, Τάσου Καρακατσάνη και Εύας Φάμπα. Γνωστή η δημιουργική σχέση του Χατζιδάκι με την κιθάρα και τους κιθαρίστες που του ανταποδίδουν με τον καλύτερο τρόπο το ενδιαφέρον του αυτό καθώς η μουσική του έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του ρεπερτορίου της Ελληνικής κιθάρας.
Το ρεσιτάλ ακόμα περιλαμβάνει ακόμα μουσική του Κυριάκου Τζωρτζινάκη και του Δημήτρη Φάμπα
Αναλυτικά το Πρόγραμμα:
«VIVA LA GUITARRA»
Μέρος πρώτο
GASPAR SANZ (1640-1710), Canarios FERNANDO SOR (1778-1839), Θέμα και Παραλλαγές οp.9 σε ένα θέμα από τον Μαγικό Αυλό του A. Mozart. FRANCISCO TARREGA (1852-1909), Recuerdos del’ Alhambra, Danza Mora EDUARDO MORALES-CASO (1969), El Jardin del Lindaraja JOAQUIN RODRIGO (1901-1999), En los Trigales ISAAC ALBENIZ (1860-1909), Asturias – Leyenda, Rumores de la Caleta
Μέρος δεύτερο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΖΩΡΤΖΙΝΑΚΗΣ (1950-1989), 4 Δημοτικές Εικόνες, (της θάλασσας, του κάμπου, του βουνού, του χωριού) MAΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ (1925-1994), 5 Τραγούδια από τον κινηματογράφο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΑΜΠΑΣ (1922-1996), Βαλς, Ποίημα, Τσάμικος, Σούστα
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ για την Εύα Φάμπα Η Εύα Φάμπα, είναι μια διεθνώς καταξιωμένη σολίστ της κιθάρας, έχοντας δώσει με μεγάλη επιτυχία ρεσιτάλ σε φεστιβάλ και αίθουσες συναυλιών σε περισσότερες από 25 χώρες σε Ευρώπη, Ασία, Λατινική Αμερική και Αφρική. Έχει συμπράξει με συμφωνικές ορχήστρες (Συμφωνική Δ. Αθηναίων, Συμφωνική της Ρωσίας, Μοσχοβίτικη Ορχήστρα Δωματίου ARCO, Συμφωνική του Πανεπιστημίου του Hidalgo – Μεξικό, Συμφωνική Νέων του Δ. Καλαμαριάς, Σύνολο εγχόρδων της ΚΟΑ, Ορχήστρα Εγχόρδων της Βομβάης, Ορχήστρα εγχόρδων Δ.Ηρακλείου Κρήτης). Σπουδαίου συνθέτες έχουν γράψει για αυτήν ανάμεσά τους ο Δημ. Φάμπας, ο Yiu-Kwong Chung (το κονσέρτο FOR EVA), ο Andersen Viana, ο Waltel Branco, o Eduardo Morales Caso, ο G.Mizzi, ο Δ. Νικητός κ.α.
Έχει ηχογραφήσει 5 cd που παίζονται σε ραδιοφωνικές εκπομπές σε όλο τον κόσμο. (CAPRICCIO DIABOLICO –BERBEN & IGS 2007, EVA FAMPAS plays FAMPAS – AULIA 2005, A GUITAR PORTRAIT OF FANTASY – WAVE MUSIC GR 2002). Συνεργάζεται με εκδοτικούς Οίκους, στην Ελλάδα και το εξωτερικό για την έκδοση έργων για την κιθάρα, επιμελείται της έκδοσης των έργων του πατέρα της Δημ. Φάμπα, και είναι και η ίδια συγγραφέας μουσικών βιβλίων. Κάνει διαλέξεις και σεμινάρια σε πανεπιστήμια και διεθνή φεστιβάλ.
Είναι διπλωματούχος του Εθνικού Ωδείου με καθηγητή στην κιθάρα τον πατέρα της Δημ. Φάμπα και στα ανώτερα θεωρητικά τον συνθέτη Δημ. Δραγατάκη. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα διεύθυνσης Ορχήστρας με τον Θ. Αντωνίου, σεμινάρια με τον Leo Brouwer κλπ. Είναι Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων της Κιθάρας «Δημήτρης Φάμπας» και Καλλιτεχνικός Διευθυντής των Διεθνών Ημερών Κιθάρας Λαύκου.
"… Και το όνομά του σύντομο κι ευκολοπρόφερτο: ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
…Την πρώτη και την τελευταία σου λέξη την είπαν ο Έρωτας και η επανάσταση. Όλη σου τη σιωπή την είπε η ποίηση..."
Μεγαλειώδης η γιορτή της ποίησης – η αφιερωμένη στον ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσο – το βράδυ του Σαββάτου 21 Μαρτίου 2009 στο ασφυκτικά γεμάτο βιβλιοπωλείο. Η προσέλευση των φίλων του βιβλιοπωλείου ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ και του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ ξεπέρασε κάθε προσδοκία και δεκάδες άτυχοι δε χώρεσαν και στερήθηκαν μιας μοναδικής απόλαυσης.
Οι συντελεστές της εκδήλωσης αποζημίωσαν με το παραπάνω το κοινό δίνοντας το στίγμα της πολυδιάστατης ποίησης του Γιάννη Ρίτσου.
Ο ποιητής Γιώργος Θεοχάρης ξεκίνησε διαβάζοντας από τη συλλογή «Ποιήματα ΙΔ» με εύστοχες παρατηρήσεις για το χρόνο γραφής τους και την κριτική του Ρίτσου μέσω των στίχων του, της πολιτικής κατάστασης της εποχής και όσων έβλεπε πως έρχονται.
Ακολούθησε η μεστή και γοητευτική αναφορά στη ζωή και το έργο του Γ. Ρίτσου από τον ποιητή Κώστα Καναβούρη, για να πάρουν τη σκυτάλη με συγκλονιστικές απαγγελίες ποιημάτων ο Γιώργος Αγραφιώτης (ηθοποιός του Δημοτικού Θεάτρου Λιβαδειάς) και η Βάσω Κατσικογιάννη (φιλόλογος του 1ου Λυκείου Λιβαδειάς) από τη συλλογή «Αργά, πολύ αργά μέσα στη νύχτα» η οποία εκδόθηκε αμέσως μετά το θάνατό του και είναι η ύστατη χειρονομία του. Ο ποιητής απογοητευμένος από τη διάψευση των προσδοκιών του, κοιτάζει κατάματα το θάνατο μεταγγίζοντας και τις τελευταίες στιγμές του στο λόγο.
Η συνέχεια ήταν αφιερωμένη στα μελοποιημένα έργα ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ, ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ και ΚΑΠΝΙΣΜΕΝΟ ΤΣΟΥΚΑΛΙ από τους συνθέτες Μίκη Θεοδωράκη και Χρήστο Λεοντή μ’ ένα πραγματικό ρεσιτάλ από τη μεσόφωνο Άννα Μουζάκη και τον πιανίστα Άρη Γραικούση, οι οποίοι απογείωσαν την εκδήλωση.
Η αποθέωση όλων των πρωταγωνιστών έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο τη βραδιά ποίησης και απέδειξε ότι ο Γιάννης Ρίτσος εκατό χρόνια μετά τη γέννησή του φαίνεται να συγκινεί ακόμα και να εμπνέει τις παλιές αλλά και τις νεότερες γενιές.
Γιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα ποίησης με αφιέρωμα στο μεγάλο μας ποιητή ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ τιμώντας τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.
Το Σάββατο 21 Μαρτίου 2009, στις 8,00 το βράδυ στο χώρο του βιβλιοπωλείου ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ θα μιλήσει για το Γιάννη Ρίτσο ο ποιητής Καναβούρης Κώστας. Μελοποιημένη ποίηση θα ακούσουμε από τη μεσόφωνο Μουζάκη Άννα και στο πιάνο θα είναι ο Γραικούσης Άρης.
Θα απαγγείλουν οι : Αγραφιώτης Γιώργος, Θεοχάρης Γιώργος, Κατσικογιάννη Βασιλική.
Ο Γιάννης Ρίτσος γεννήθηκε το 1909 στη Μονεμβασιά Λακωνίας, γιος του μεγαλοκτηματία Ελευθέριου Ρίτσου και της Ελευθερίας το γένος Βουζουναρά. Είχε τρία αδέρφια. Το 1918 εγγράφεται στο Σχολαρχείο της Μονεμβασιάς και το 1921 στο Γυμνάσιο του Γυθείου. Είχε ήδη χάσει τον αδελφό του Μίμη ενώ η μητέρα του πέθανε το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς. Το 1924 δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα στη «Διάπλαση των Παίδων» με το ψευδώνυμο Ιδανικόν Όραμα. Το 1925 ολοκλήρωσε και τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο και έφυγε με την αδερφή του Λούλα για την Αθήνα. Είχε προηγηθεί η οικονομική καταστροφή του πατέρα του και έτσι ο Ρίτσος εργάστηκε στην Αθήνα, αρχικά ως δακτυλογράφος και στη συνέχεια ως αντιγραφέας στην Εθνική Τράπεζα. Το 1926 αρρώστησε από φυματίωση και επέστρεψε στη Μονεμβασιά ως το φθινόπωρο του ίδιου χρόνου, οπότε γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, χωρίς να θελήσει όμως ποτέ να φοιτήσει. Υπήρξε βοηθός βιβλιοθηκάριου και γραφέας στο Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας. Το Γενάρη του 1927 νοσηλεύτηκε στην κλινική Παπαδημητρίου και λίγο αργότερα μπήκε στο σανατόριο Σωτηρία, όπου έμεινε τελικά για τρία χρόνια. Στη Σωτηρία ο Ρίτσος γνωρίστηκε με τη Μαρία Πολυδούρη και με μαρξιστές και διανοούμενους της εποχής του, ενώ παράλληλα έγραψε πολλά ποιήματα μερικά από τα οποία δημοσιεύτηκαν στο φιλολογικό παράρτημα της «Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαιδείας». Από το φθινόπωρο του 1930 και για ένα χρόνο έζησε στα Χανιά, αρχικά στο άσυλο φυματικών της Καψαλώνας και μετά από προσωπική του καταγγελία των άθλιων συνθηκών ζωής που επικρατούσαν εκεί σε τοπική εφημερίδα, μεταφέρθηκε μαζί με όλους τους τρόφιμους στο σανατόριο Άγιος Ιωάννης. Τον Οκτώβρη του 1931 επέστρεψε στην Αθήνα και ανέλαβε τη διεύθυνση του καλλιτεχνικού τμήματος της Εργατικής Λέσχης όπου σκηνοθετούσε και συμμετείχε σε παραστάσεις. Η υγεία του βελτιώθηκε σταδιακά, το ίδιο και τα οικονομικά του με τη βοήθεια της αδερφής του Λούλας, που είχε στο μεταξύ παντρευτεί και φύγει για την Αμερική. Τον επόμενο χρόνο ο πατέρας του μπήκε στο Ψυχιατρείο στο Δαφνί (όπου πέθανε το 1938) • πέντε χρόνια αργότερα τον ακολούθησε η Λούλα, που βγήκε το 1939. Το 1933 συνεργάστηκε με το περιοδικό της Αριστεράς «Πρωτοπόροι» και δούλεψε στο εμπορικό θέατρο για τέσσερα χρόνια (θίασοι Ζωζώς Νταλμάς, Ριτσιάρδη, Μακέδου). Συνεργάζεται με την εφημερίδα Ριζοσπάστης το 1934-35 δημοσιεύοντας ποιήματα με το ψευδώνυμο Ι. Σοστίρ. Το 1934 κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Γκοβάστη η πρώτη του ποιητική συλλογή «Τρακτέρ». Την ίδια χρονιά προσλήφθηκε ως επιμελητής εκδόσεων του οίκου Γκοβόστη και οργανώθηκε στο Κ.Κ.Ε.. Το 1937 νοσηλεύτηκε στο σανατόριο της Πάρνηθας. Τον επόμενο χρόνο προσλήφθηκε στο Βασιλικό Θέατρο και το 1940 στη Λυρική Σκηνή. Κατά τη διάρκεια του ελληνογερμανικού πολέμου και της κατοχής ο Ρίτσος έζησε κατάκοιτος, παρόλα αυτά συμμετείχε στη δραστηριότητα του μορφωτικού τμήματος του ΕΑΜ και αρνήθηκε να δεχτεί χρήματα από έρανο όταν κινδύνεψε η ζωή του από τις κακουχίες. Στη διάρκεια των Δεκεμβριανών επισκεπτόταν συχνά την Καισαριανή. Τον Ιανουάριο του 1945 συναντήθηκε με τον Άρη Βελουχιώτη στα Τρίκαλα και συνεργάστηκε με το Λαϊκό Θέατρο Μακεδονίας. Το 1948 εξορίστηκε λόγω της αριστερής δράσης του στο Κοντοπούλι της Λήμνου, τον επόμενο χρόνο στη Μακρόνησο, το 1950-1951 στον Άη Στράτη. Το 1952 επέστρεψε στην Αθήνα και προσχώρησε στην ΕΔΑ. Το 1954 παντρεύτηκε την παιδίατρο Φαλίτσα Γεωργιάδου από τη Σάμο, με την οποία απέκτησε μια κόρη την Έρη. Το 1956 ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση ως μέλος αντιπροσωπείας διανοουμένων και δημοσιογράφων και το 1959 επισκέφτηκε τη Ρουμανία. Το 1962 επισκέφτηκε ξανά τη Ρουμανία όπου συναντήθηκε με το Ναζίμ Χικμέτ και κατόπιν πήγε στην Τσεχοσλοβακία, όπου ολοκλήρωσε την Ανθολογία Τσέχων και Σλοβάκων ποιητών, την Ουγγαρία και τη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία. Το 1964 συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές με την ΕΔΑ Μετά το πραξικόπημα των συναταγματαρχών το 1967 εξορίστηκε ξανά, αυτή τη φορά στη Γυάρο και τη Λέρο, το 1968 στη Σάμο, όπου τέθηκε υπό κατ’ οίκον περιορισμό στο σπίτι της γυναίκας του για λόγους υγείας. Το 1970 επέστρεψε στην Αθήνα, μετά όμως από άρνησή του να συμβιβαστεί με το καθεστώς του Παπαδόπουλου εξορίστηκε εκ νέου στη Σάμο ως το τέλος του χρόνου που μπήκε για εγχείρηση στη Γενική Κλινική Αθηνών. Το 1973 συμμετείχε στα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Μετά την πτώση της δικτατορίας και τη μεταπολίτευση έζησε κυρίως στην Αθήνα και τιμήθηκε για το έργο του από την Ελλάδα και άλλες χώρες του κόσμου. Ενδεικτικά αναφέρουμε εδώ πως ο Γιάννης Ρίτσος τιμήθηκε με το Μέγα Διεθνές Βραβείο Ποίησης της Biennale του Knokk - le - zout στο Βέλγιο (1972), το Διεθνές Βραβείο Δημητρώφ στη Σόφια (1975), το Μέγα Γαλλικό Βραβείο Ποίησης Alfred de Vigny, το βραβείο Λένιν (1977), το Διεθνές Βραβείο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης (1979), το βραβείο Ποιητή Διεθνούς Ειρήνης του ΟΗΕ, το Χρυσό Μετάλλιο του Δήμου Αθηναίων (1987), το Μετάλλιο Ειρήνης Γρηγόρη Λαμπράκη (1989), τον Μεγάλο Αστέρα της Φιλίας των Λαών (Γ.Λ.Δ.), το μετάλλιο Ζολιό - Κιουρί (1990). Το 1986 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (1937) και της Ακαδημίας Λογοτεχνών και Επιστημών Mainz της Ο.Δ.Γ, και ανακηρύχτηκε επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης (1975), Μπίρμιγχαμ (1978), Karl Marx της Λειψίας (1984), της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας (1987). Πέθανε το Νοέμβρη του 1990 και η σορός του ενταφιάστηκε στη γενέτειρά του.
Θεμελιώδες χαρακτηριστικό της ποίησης του Γιάννη Ρίτσου στάθηκε η στράτευσή της στην υπηρεσία του ανθρωπισμού, της αγάπης και της ελληνικότητας. Κατά τη διάρκεια της εξηντάχρονης πνευματικής πορείας του ο Ρίτσος πέρασε γρήγορα από το χώρο του νεορομαντισμού-νεοσυμβολισμού του μεσοπολέμου στην πολιτικά στρατευμένη υπέρ του κομμουνισμού τέχνη, στα πλαίσια της οποίας διαμόρφωσε μια γνήσια λυρική γραφή και πρόβαλε την κοσμοθεωρία του, παραμένοντας σ’ όλη τη ζωή του ένας εξαιρετικά ευαίσθητος δέκτης των συνεπειών των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων τόσο στην Ελλάδα, όσο και σ’ όλο τον κόσμο.
Την περασμένη Παρασκευή το μεσημέρι, σε τροχαίο στην Εθνική-καρμανιόλα της Κορίνθου -Πατρών, στο ύψος του Κιάτου, βρήκαν τραγικό τέλος ο φλαουτίστας Σπύρος Α. Παπικινός, η Ειρήνη Σιόντη, νηπιαγωγός και και η αδελφή της, Ελένη, ενώ ο άντρας της και οδηγός του αυτοκινήτου που επέβαιναν νοσηλεύεται σοβαρά τραυματισμένος.
Ο Σπύρος και η Ειρήνη κηδεύτηκαν την Κυριακή, στο χωριό Ποταμός της Κέρκυρας.
Η διευθύντρια Παναγιώτα Καρακούση, οι καθηγητές, το διοικητικό προσωπικό, οι συνεργάτες του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ εκφράζουμε την θλίψη μας και τα συλληπητήρια στους οικείους της οικογένειας.
Όλες οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις που θα γίνουν για τα 20 χρόνια του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ θα είναι αφιερωμένες στη μνήμη του Σπύρου Παπικινού στη μνήμη αυτού του ξεχωριστού καλλιτέχνη του ζεστού φίλου, συναδέλφου και αρωγού των εκδηλώσεων αυτών.
To BlogTeam Λιβαδειάς εκφράζει την θλίψη του για τον χαμό του εξαιρετικού καλλιτέχνη.
Το Φεβρουάριο αρχίζουν μαθήματα φλάουτου από το καταξιωμένο καλλιτέχνη και έμπειρο καθηγητή Σπύρο Παπικινό, συνεργάτη του Τροφώνιου Ωδείου.
Μια εξαιρετική ευκαιρία για όσους αγαπούν το υπέροχο όργανο, να μυηθούν στον ονειρικό ήχο του.
Ο ΣΠΥΡΟΣ Α. ΠΑΠΙΚΙΝΟΣ μετά τις πρώτες του μουσικές σπουδές στην Κέρκυρα, συνέχισε στο Ελληνικό Ωδείο Αθήνας από το οποίο αποφοίτησε παίρνοντας δίπλωμα με άριστα και Α΄ Βραβείο. Στη συνέχεια μελέτησε φλάουτο με καθηγητή τον W.Freivogel και μουσική δωματίου με τους C.Florea και C.P.Hahn στο Conservatorio Professional de musica στην Tarragona της Ισπανίας. Έχει μακρόχρονη δραστηριότητα στο χώρο της μουσικής δωματίου με πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ηχογραφήσεις για το ραδιόφωνο, εμφανίσεις στην τηλεόραση και πλούσια δισκογραφική παρουσία.
Μη χάσετε σήμερα στις 19:30 την πρώτη εκδήλωση του αφιερώματος «20 χρόνια Τροφώνιο Ωδείο» του Τροφώνιου Ωδείου, «Οι μαθητές παίζουν ρομαντικούς συνθέτες». Μια ωραία επιλογή –όχι μόνο για ρομανικούς- για όσους θέλουν να ξεκινήσουν δημιουργικά την Σαββατιάτικη έξοδο. Το Τροφώνιο Ωδείο προσφέρει στην πόλη εξαιρετικές επιλογές για τους φίλους της καλής μουσικής.
Στείλτε μας σχόλια ή ότι νομίζετε ότι πρέπει να δημοσιευτεί στοlivadeiablog@gmail.comΠρoσθέστε το BlogTeam Λιβαδειάς στα αγαπημένα σας: πιέστε [CTRL] + [D]
Πανελλήνιος διαγωνισμός φωτογραφίας με θέμα «ΜΑΝΑ»
